I know I took a vow of silence about the previous discussion of the letter "o" . . . but I now have the book "Facts in Jingles" by Miss Winifred Sackville Stoner, Jr., and can't resist posting this poem:
THE GLORIOUS O
How plain the sound of common tea,
And plainer still LE THE,
But TEO, lovely TEO
All linguists love to say!
How common sounds—cup coffee.
Le café floats in air
With Kafo, Bona Kafo
No drink can quite compare.
How vulgar the word butter
Le beurre is just as bad,
But the good word butero
Will always make us glad.
We Esperantists modest are,
Fujii Yumiko
George Baker
La japana senrjuo estas mallonga parolstila poemo farita el 17 silaboj, sen la sezonvorto de la hajko. Ĝin karakterizas simpleco, humuro, komikeco kaj sprito. Ĝi populariĝis dum la erao Edo (1603~1867), kaj ricevis sian nomon de la fama poeto Karai Senryu.
Komenciĝis en 1987 la Daiichi Seimei Sarariiman Senryu Konkuru (Daiichi Seimei-a Salajrula Senrjua Konkurso) fare de la asekura kompanio Daiichi Seimei. Reflektante la socian staton de la salajrulo, la temo plejparte prezentas lian amaran vivon kaj edziĝon kun humoro kaj ironio.
Sekvas poemaro tirita el poemoj varbitaj de la konkurso. Ĉiun poemon sekvas la kromnomo de la autoro.
LA EDZINO
-
痩せるツボ 脂肪が邪魔し 探せない
Neeblas trovi
prempunkton por dieti
pro ŝia grasec’.
—Yukinokonohitorigoto
