Mi ofte plendas kiam verkistoj uzas nenecesajn vortojn. Lastatempe, mi ekvidis speciale nenecesan vorton: cezur/a.
Mi diras, ke ĝi estas speciale nenecesa, ĉar ĝi ne nur estas nefundamenta kaj nekonata-al-mi (miaj normalaj kondiĉoj pri neneceseco), sed pli malbone, mi ankoraŭ ne certiĝas pri la signifo!
Mi trovis la vorton en artikolo de Barbara Pietrzak en la plej nova (novembra) numero de Esperanto. Ŝi verkas:
Kutime cezuraj momentoj instigas al enpensiĝoj.